Γύρνα Πίσω βρε αχάριστε! Η συνταγή της Ευτυχίας
Έχω δύο χόμπυ: τους ανθρώπους και τους παραλληλισμούς. Μου σκάει να φτιάξω ένα πιάτο που δοκιμάσαμε σε ένα ταξίδι (μαντί λέγεται, σε άλλο ποστ όμως θα σας πω). Στροβιλίζομαι στο σούπερ μάρκετ, στο ένα χέρι το καλάθι, στο άλλο η συνταγή στο κινητό (μιλλένιαλ γαρ). Κιμαδάκι πήρα, γιαούρτι έχω σπίτι (εύχομαι).. σουμάκ... σουμάκ τώρα τί να ναι; Από την εμπειρία μου στην μαγειρική (τρίτος κύκλος μάστερ σεφ-ολόκληρος) και με επίκληση στο πνεύμα της Σάντα Μπαρμπαρίγου προχωράω στον πάγκο με τα μπαχαρικά. Είμαι κάπως έτοιμη να πάρω στα χέρια μου σαν αγαλματάκι των Όσκαρ το βαζάκι που γράφει "Σουμάκ", όταν ακούω: "ξέρω κι εγώ τί είναι αυτό; να εδώ μου το γράφει, ό,τι δει μετά με τρέχει εμένα να της το βρω, ξέρω κι εγώ τί φτιάχνει; το ξέρεις εσύ αυτό Γιώργο;". Ψωμάκι εδώ λέω, σταματάω. Τον εξετάζω διακριτικά πάνω απ΄τις πάπρικες.. εβδομηντάρης στο νερό, ντύσιμο που μου θυμίζει τον παππού μου και καπέλο τζόκει "australia" (καλέ μήπως είναι όντως ο παππούς ...