Γύρνα Πίσω βρε αχάριστε! Η συνταγή της Ευτυχίας

Έχω δύο χόμπυ: τους ανθρώπους και τους παραλληλισμούς. 

Μου σκάει να φτιάξω ένα πιάτο που δοκιμάσαμε σε ένα ταξίδι (μαντί λέγεται, σε άλλο ποστ όμως θα σας πω). Στροβιλίζομαι στο σούπερ μάρκετ, στο ένα χέρι το καλάθι, στο άλλο η συνταγή στο κινητό (μιλλένιαλ γαρ). Κιμαδάκι πήρα, γιαούρτι έχω σπίτι (εύχομαι).. σουμάκ... σουμάκ τώρα τί να ναι; Από την εμπειρία μου στην μαγειρική (τρίτος κύκλος μάστερ σεφ-ολόκληρος) και με επίκληση στο πνεύμα της Σάντα Μπαρμπαρίγου προχωράω στον πάγκο με τα μπαχαρικά. Είμαι κάπως έτοιμη να πάρω στα χέρια μου σαν αγαλματάκι των Όσκαρ το βαζάκι που γράφει "Σουμάκ", όταν ακούω: "ξέρω κι εγώ τί είναι αυτό; να εδώ μου το γράφει, ό,τι δει μετά με τρέχει εμένα να της το βρω, ξέρω κι εγώ τί φτιάχνει; το ξέρεις εσύ αυτό Γιώργο;". Ψωμάκι εδώ λέω, σταματάω. 

Τον εξετάζω διακριτικά πάνω απ΄τις πάπρικες.. εβδομηντάρης στο νερό, ντύσιμο που μου θυμίζει τον παππού μου και καπέλο τζόκει "australia" (καλέ μήπως είναι όντως ο παππούς μου;). Χαμογελάω, και αναρωτιέμαι και η γυναίκα του πόσο μακριά θα είναι από την γιαγιά μου; Την βλέπω ήδη στην κουζίνα, με την τηλεόραση ανοιχτή (ένταση γύρω στο χίλια), σπίτι mix & max σεμεδάκι πάνω σε μοντέρνο έπιπλο που δεν ήθελε πια η κόρη... 

Αυτές οι γυναίκες είναι μια κατηγορία μόνες τους. Έχουν καθιερώσει τουλάχιστον δέκα πιάτα ως δικά τους στην καρδιά τουλάχιστον δύο γενεών και πάλι έχουν όρεξη και χώρο να φτιάξουν κάτι νέο. Οι γυναίκες που δεν τους παίρνεις συνταγή- όχι ότι δε θέλουν - όμως σε όλα γράφουν "με το μάτι" ενώ στην πραγματικότητα εννοούν "με την καρδιά" κι όσα τιπς και να δίνετε Μπαξεβάνηδες (καλά να είστε και με όλο το σέβας δηλαδή) αυτό δεν μαθαίνεται. Κι όμως η φίλη αυτή, άκουσε όσο σιδέρωνε μια συνταγή, έγραψε όσα υλικά πρόλαβε πίσω από τον φάκελο με το λογαριασμό του τηλεφώνου (τον κράτάει τώρα ο σύζυγος) και είπε αυτό θα του το κάνω το βράδυ! Έτσι το κρατάνε το σπίτι τόσες δεκαετίες, γι'αυτό ο κύριος που μοιάζει του παππού μου είναι τυχερός, γιατί βρήκε έναν άνθρωπο που δεν τον αφήνει να σκεφτεί ότι γέρασε. Όχι, θα σε βάλει να της βρεις αυτό το κάτι, το βράδυ θα φας κάτι άλλο καινούργιο, την άνοιξη θα της βάψεις το σπίτι γιατί το βαρεθήκατε (ναι, κι εσύ μα δεν το ξέρεις) και την Κυριακή θα πάτε και σε εκείνη την γιορτή που διοργανώνει η ομάδα της ζωγραφικής που γράφτηκε και να δεις που θα σ' αρέσει κι ας μην σ' αρέσει εσένα η ζωγραφική. "Ε δεν το βρίσκω, ας έρθει να το πάρει μόνη της". Όπα όπα παππού, τί είναι αυτά που λές; καλέ μην φεύγετε, μήπως ψάχνετε το σουμάκ;είναι εδώ..  ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ ΒΡΕ ΑΧΑΡΙΣΤΕ!

Photo source.